aldrei of seint
júhú júhú
mér fer fram á línuskautunum ... ótrúlegt en satt! ég er ógeðslega stolt af sjálfri mér, hélt ég myndi aldrei hafa kjark í þetta. (verð að halda á spöðunum, aska má ekki skammast sín fyrir mig í sumar!)
við hjónaleysin brunum áfram á skautunum og litli ljósálfurinn skoppar með. engin miskunn þar, hún verður að hlaupa! dásamlegt á dögum eins og þessum ... en nú verð ég að nýta orkuna í pappírinn sem bíður.
