inní tjaldi ...

á leið í útilegu ...

svikari

ég sá óvenjumarga hjólreiðamenn berjast hetjulega við kára á leið minni til vinnu í morgun.

merkilegt annars að það virðist vera alveg sama hversu hvasst er í árbæ eða miðbæ, það er bara gola í samanburði við rokið hér á háskólasvæðinu. nú er ég orðin nógu stór til að þola þetta en vindurinn reyndist mér æði oft erfiður á sendilsárum mínum hér í denn.

pass

það er nú aldeilis munur að hafa ávallt barnapössun heima við. ég tala nú ekki um þegar passið er í hæsta gæðaflokki sem um getur, fyrsta plús plús plús, eða eitthvað við kærastinn höfum farið í bíó og brúðkaup og lifað og leikið okkur hérlendis undanfarnar vikur og mæja pæja hefur fengið að vera í mjög góðu yfirlæti hjá frænkum og frændum, afa og ömmu og vinum og vinkonum ... og síðast en ekki síst: stóru systur, sem er best. saman hafa þær systur brallað ýmislegt, farið í sund, í húsdýragarðinn, á bókasafnið (oft), lesið bækur, horft á myndbönd og leikið sér úti og inni. næst er að skella sér á tónleika með 5 æðislegum ... verður fjör hjá okkur ... og örugglega líka pössunarpíunum tveimur og þeirri stuttu.

litlu hlutirnir

það þarf stundum svo lítið til að setja mann út af laginu.
best er þó að það þarf stundum svo lítið til að koma manni á lagið aftur.

slæmt eða ekki?

ég held ég sé búin að missaða, svei mér þá. fór á bílnum í gær hingað vesturettir af því að ég var orðin svo sein (!) og í dag nennti ég alls ekki að hjóla heldur svo að ég tók strætó. alltaf gaman að lesa í strætó. en ég finn hvernig skvapið flæðir yfir mig alla. samt er ég ekki með samviskubit.
veit ekki hvort eða hvernig ég sný við blaðinu.
sé til bara.

þrykk

útibrúðkaup milli skúra um helgina. ótrúlegt. dásamlegt. yndislegt. skemmtilegt.
heyrði ma eina páskalagið sem ég hef heyrt. textinn fjallaði ma um það hvers vegna páskaeggin eru í brotum. fleiri skemmtileg lög eftir sama aðila um ömmu sem keyrði strætó og afa sem giftist krókódíl og fleira bíða eftir að vera þrykkt á plast. svo voru auðvitað mörg fleiri skemmtiatriði.

femínisti framtíðarinnar

móðir og tveggja ára dóttir nálgast umferðargötu.

móðirin (bendir á gangbrautarskilti): "sjáðu kallinn þarna, þar megum við fara yfir götuna."
dóttirin: "hvar er konan?"

ég spyr: hvers vegna eru grænu og rauðu kallarnir, auk gangbrautarkallsins, kallar en ekki konur? hefur femínistafélagið beitt sér í þessu máli? þe hafa íslenskar femínistur (kvenkyns femínistar) beitt sér í málinu. ég meina, oft var þörf en nú er nauðsyn ...

anónímus

sá hreinan og hlýjan á rölti í miðbænum í hlutverki fjölskylduföður.
tók sig bara vel út.

sólskór ... fólskór

nú hefur hárið mitt fengið þá konunglegu meðferð sem það á skilið og ég orðin ný og rosafín. þar sem höfuðið var orðin mín höfuðprýði í vikulokin síðustu lét ég slag standa í vikubyrjun þessari og festi kaup á sólskinsskóm, þeir eru gulir og gylltir og algjört æði. tærnar njóta lífsins sem aldrei fyrr og þeir passa við allar fínu nýju töskurnar mínar og sokkaplöggin og mig. það finnst aðeins einn galli ... ég get ekki notað þá vegna agalegs hælsæris. á meðan það jafnar sig dáist ég að þeim úr fjarlægð ... og læt mig dreyma um gróna hæla og gulan fót.

hár og tár

af því að ég á heima í útlöndum þar sem mér finnst allir vera með verulega ósmart hár hef ég alveg sneitt hjá því að leita mér að hæfilega góðri klippistofu fyrir minn hárfína smekk og bara látið nægja að láta sjá mig á hárhönnun á skólavörðustígnum þegar ég á leið í bæinn.

nú vill svo til að ég hef ekki átt leið í bæinn frá því í janúar á þessu ári, eða í hálft ár, og því orðin nokkuð langeyg eftir ondúleríngu. að þessu sinni fannst mér upplagt slá tvær flugur í einu höggi og rækta samband mitt við vinkonu mína samhliða háraðgerðinni og bað hana því um að panta tíma fyrir okkur saman ... þá gætum við velt okkur saman upp úr slúðrinu (en eins og gefur að skilja er ég gasalega mikið át off deit í þeim efnum eins og sakir standa) og komið út líkari en nokkru sinni (er það hægt?) ... eða einmitt ekki.

í morgun rann svo upp dagurinn sem ég hafði hlakkað þessi ósköp til ... mjög lengi ... og hann var fagur (þess ber reyndar að geta, til marks um það hversu ágætlega ég var klippt í janúar, að ég hef fengið á annan tug athugasemda um fína hárið mitt á þeim hálfa mánuði sem ég hef dvalið óklippt í bænum). nú, aftur að deginum í dag: ég hjólaði vitaskuld sem leið lá úr austri í vestur í morgun, full eftirvæntingar, svei mér ef ég var ekki með fiðrildi í maganum og hvaðeina, vann svo eins og hestur þar til stundin rann upp. við vinkurnar höskuðum okkur þá af stað, smartastar á hjólunum í stuttu pilsunum og ég veit ekki hvað, reiðubúnar í klössunina ... úlala ...

... þegar við komum inn á hárstofuna okkar, rjóðar og sælar af hjólunum, sat hún fjóla mín (hún hefur reyndar aldrei klippt mig, en hún er svo góð og blíð og því geri ég ráð fyrir að ég megi segja mín) í kúnnastól með lit í hárinu (obbobbobb!) og svo kemur hún olga (hennar ösku) fram, spurningarmerki í framan ... "hvað, eruð þið að koma núna?" já, auðvitað, sérðu það ekki manneskja? "þið áttuð að vera í gær" ... ónónónónó!

því sit ég hér, ekki eins og sú klassapía sem ég í raun og veru er, heldur eins og útigangshross (vill til að afi minn var stóðhestabóndi), og þarf að fara óondúleruð heim. hvað getur verið meira svekkjandi en einmitt það?

skemmdir vöðvar

nú er ég búin að vera með skemmda vöðva síðan á sunnudag, en sér nú fyrir endann á því, enda mjúkar vöðvahreyfingar á hjólinu morgun hvern allra meina bót. skemmdirnar eiga sér aftur rætur í gasalega skemmtilegri gönguferð á fjöll með gasalega skemmtilegu fólki þar sem flísplísið kom sér einkar vel, auk lánsbúnaðar frá hinum og þessum. virkilega gaman að þessu.

best í heimi

mitt uppáhalds er að hitta börnin mín aftur, hvort sem er eftir tvo tíma eða tíu, tvo daga eða tíu vikur.
hjartanlegt og innilegt knúsið og kossarnir hennar mæju
löngu samtölin um allt og ekkert við álfinn
tilgangur lífsins, svei mér þá!

flísplís

loksins á ég flíspeysu!
ég hef gert nokkrar tilraunir í gegnum tíðina til að kaupa mér svona flík, sem allir virðast eiga og vart komast af án. ég hef mátað og mátað og spáð og spökulerað ... en aldrei komist að niðurstöðu. í dag var ég svo heppin að hitta á tvo málsmetandi ráðgefandi aðila, þessa og frænku hennar, sem hvöttu mig til dáða. áður hafði ég snætt himneskan austurlenskan mat með henni, en nú skal haldið heim á leið.

2 fyrir 1

einmitt, já!
nú kemur þetta bara í gusum og skvettum ... gaman að því

ilmur sumarsins

gerist eitthvað núna?
eitthvað hefur orðið til þess að færslurnar mínar hafa ekki birst að undanförnu. hvað veldur veit ég ei.
þegar ég var komin langleiðina í vinnuna í vatnsmýrinni mætti ég flottri hjólreiðakonu í ljósri kápu og á rauðum skóm. skammaðist mín ögn, enda í of stórum regnstakk og íþróttaskóm.
en nú er ég öllu skárri og ilma þar að auki eins og sumarið (ekki veitir af að minna sig á það öðru hverju), í boði systra minna.

sumarið

það vantar eitthvað aðeins upp á sumarstemmninguna hérna þessa dagana. hjólaði fram hjá ylströndinni í morgun og þvílíkur ylur!
í öllum leiðindunum er annars doltið skemmtilegt að lesa bjorn.is núna. kallinn í kína svakahress með bellibrögðin sem breyst hafa í brellibrögð. ótrúlegt!

lífæðar

á leið minni til vinnu í morgun svitnaði ég allsvakalega, sem var að vonum afskaplega gott, leikurinn til þess gerður. hjóla upp og niður út og suður, og allt í fína lagi með hjólreiðastígana sjálfa. ég mætti þónokkrum á leiðinni, nokkrir fóru líka fram úr mér, enda ég með eindæmum hæghjólandi. hins vegar þarf að bæta úr merkingum á hjólaleiðunum, það væri til verulegra bóta í þessu samgöngukerfi: hlíðar þangað, miðbær þangað, breiðholt þangað, fossvogur þangað ... osfrv.

grikkir á íslandi

jáh, sko grikki! ég er semsé nær gastoni í spá minni um úrslitin, ég held mig við grikki, og álfrún líka, og mamma líka

í morgun tók skvísan ég strætó úr árbæ vestur í bæ í unaðslegu veðri, sótti fjólubláa hestinn í skúrinn hjá húsinu mínu á öldugötunni minni vænu og hjólaði á háskólasvæðið, vann mína vinnu og fór svo í hádeginu fór með skvísu-sundrútunni og synti hálfan og slúðraði svo í pottunum, bar á mig sumarilm og hélt svo áfram að vinna þar til ég hjólaði bara í bæinn, hitti enn fleiri skvísur, borðaði heilsunammi, drakk kaffitár og hlustaði á ragnheiði gröndal, hjólaði svo upp á bestastræti og fékk hamborgara að hætti hússins og jarðarber, bíltúr um vesturbæinn á leið í árbæinn aftur.

gott að vera komin heim