vetur
ég hlakka til vorsins ... eða hvað þetta nú heitir sem er ögn hlýrra en veturinn sem ríkir hér mestan part ársins.
í hringiðunni
ég hlakka til vorsins ... eða hvað þetta nú heitir sem er ögn hlýrra en veturinn sem ríkir hér mestan part ársins.
eins og alla morgna gekk ég til vinnu minnar upp úr átta í morgun. yndisleg stund dag hvern, verð ég að segja. fáir á ferli, birtan falleg og húsin á leiðinni ekki mjög ljót og svo er loftið svo brakandi ferskt. meðan ég sit og les og laga í skrifstofunni hans hauks, sem ekki er búin opnanlegum glugga, hlakka ég bara til að fara út í hádeginu og anda aftur ... alveg einstök tilfinning.
var klukkuð af æri um helgina en frestaði þessu lengi (skýringin er í 1.)
fletti í gær nýja rowan-blaðinu, féll fyrir truflaðri kápu, fór í storkinn í dag og keypti mér garn í ... prjónafestuprufu ... bara svona til að tékka.
mér fannst fótboltaspjallið hans hornbys skettlett. fannst ég geta hlegið (góðlátlega) að manninum mínum (ekki með honum af því að hann var fjarverandi). ég semsé hef tekið þá stefnu í búskap mínum með fótboltaáhugamanni að hafa bara gaman af því hvað honum finnst þetta allt merkilegt í stað þess að tuða yfir því (nóg er nú tuðið samt). ég reyni samt stundum að finnast þetta líka skemmtilegt, en það er mun erfiðara; maðurinn minn er einfaldlega miklu áhugaverðara skoðunarefni á allan hátt. eftir samtalið var ég svo virkilega góð sambýliskona og fékk fótboltabókina hans hornbys vel áritaða fyrir karlinn.
einu sinni bað ég mann um að giftast mér. hann var uppáhaldskennarinn minn og ég var sjö ára. hann sagði nei.
ég er að fara á mína fyrstu kóræfingu ... eða þannig. rmb byrjar í krúttakórnum á eftir!!!!
rithöfundur ræddi áðan um muninn á körlum og konum og því hvernig þessar skepnur nálgast hugmyndir. við hjónaleysin nálgumst hlutina mjög ólíkt. ég hef lengi talað um að við þyrftum að drífa okkur í tangó ... oft og mikið ... og minn maður ekkert verið fráhverfur hugmyndinni, enda dansmaður mikill. ég skráði okkur því um daginn og þar sem ég var ekki komin með neinn íslenskan síma sem hægt var að ná í gaf ég upp númerið hans. og auðvitað var hringt medesamme ... en þá var þessi elska náttla steinhissa ("ég bjóst við að við myndum bara ræða þetta og stefna að þessu, ekkert endilega fara" hahahaha) en gat þó valið á milli þeirra tveggja kosta á kennsludögum sem í boði. nú er hann doltið leiður, hann var nefnilega að átta sig á því að hann hefði kannski hugsanlega valið vitlausan dag ... út af einhverjum fótbolta!
allt að komast í fastar skorður. leikskóli, skóli, vinna osfrv.