notalegt að sitja með lappann í kjöltunni og semja. rmb sefur uppi, bings á vappi inni, tekið að dimma úti, hlýtt. þessi ritgerð sniglast, en ég sé samt ekki enn fyrir endann á þessu öllu saman. það kemur. mér finnst ég ekki vitlaus, sem er skárra. veit ekkert verra en að skrifa ritgerð þegar mér finnst ég vitlaus. kann að vera að öðrum finnist það, en það snertir mig ekki neitt.
hjólaði alla leið í leikskólann og til baka í morgun. bráðum lýkur þessu tímabili í lífi fjölskyldunnar þar sem dagurinn hefst með langri morgunverðarstund seint og um síðir og svo löngum hjólatúr út í sveit. eftir smásumarfrí tekur við tímabil þar sem dagurinn hefst með snöggri sturtu og morgunnasli og hlaupum í nærliggjandi hús: leikskóla, gaggó og vinnu.
margs er að sakna, annars að fagna ... eins og alltaf hreint, ekki satt? ég vona bara að við náum að njóta kostanna sem það hefur að búa á íslandi, annars getur maður alltaf farið aftur, ekki satt?