í gær var föstudagur ... eins og margir vita (ekki allir samt). við fórum í bæinn á hjólunum (ég var á hælaskóm, sem sumir kalla reyndar stokkaskó), ákváðum strax að kjólnum sem keyptur var á frúna um daginn yrði ekki skilað að svo stöddu, biðröðin í hogm var einfaldlega of löng. gengum þess í stað í átt frá helstu verslunaræðinni og að þeim smærri sem liggja út frá hinni. þar gengum við á röð ævintýralegra verslana með ýmiss konar dýrindi á boðstólum, tam kaffi og kaffivélar, vín og olíur og fleira í þeim dúr. fengum vatn í munninn ég kom með alls kyns moederdagtips fyrir morgundaginn og útskriftargjafartips fyrir síðsumarið. sjáum til hverju það skilar ... gengum lengra. fleiri gúrmebúðir ... gengum fram hjá einni sem selur vín ... en aðeins til að eiga hana inni. gengum svo fram á verslun sem selur tilbúna rétti, einmitt það sem okkur vantaði: spínatlasagna með lambahakki, kjúklingavængir í tapenaði og vorsalat með smælki, ólífum, túnfiski, ætiþistlum og aspas (og einhverju fleiru) var sett á menu kvöldsins. snerum við. fórum nú inn í verslunina sem við höfðum áður gengið fram hjá ... el beso ... kossinn. rmb fannst búðin hugguleg, enda kertaljós og kósí stemmning. afgreiðsludaman var með hvítvín í háu glasi á borðinu. við gengum um og könnuðum markaðinn. benni valdi flösku af hvítvíni frá chile sem hann langaði að prófa, en sú með hvítvínsglasið vildi endilega gefa okkur að smakka argentínskt vín sem var í opinni flösku. nammi namm. svo byrjaði hún að spjalla. hún reyndist vera frá argentínu, rak þessa verslun og flutti inn argentínsk vín til hollands, belgíu og víðar. var ósköp glöð að hitta fólk frá öðru landi en hollandi og talaði mikið um hollendinga og um vín, karlmannleg og kvenleg td! shirah er að hennar sögn mjög kvenlegt vín, þe konur missa sig yfir því, enda fer það vel með dökku súkkulaði. ég gat ekki verið henni meira sammála. nammi namm. skemmtileg tilbreyting að hitta svona expressífa manneskju hér um slóðir! heldur betur. við enduðum að sjálfsögðu á að kaupa tvær flöskur, eina hvíta (chardonnay frá argentínu) og aðra rauða (carménére frá chile). á heimleiðinni létum við okkur dreyma um slíka verslun heima í hinni yndislegu reykjavík: lítil búð, þægilegir sófar og stólar, kertaljós og falleg tónlist. á föstudögum kæmi fólk við á leiðinni heim og fengi sér glas af góðu víni meðan vínið með helgarsteikinni væri valið, spjallaði við kunningjana sem væru þar í sömu erindagjörðum ... kannski, kannski ekki. við sáum líka fram á að við myndum sennilega freistast til að opna aðra flöskuna, sem við og gerðum ... og sáum ekki eftir því.
...
nú er laugardagur. barnið leikur sér í nýja herberginu, ben syngur bach og ég vinn með flíspeysuna rennda upp í háls, úti bylur regnið, verður gaman að hlaupa á eftir. kannski, kannski ekki.
...
lítil pæjusaga:
ég var að lýsa örvæntingarkasti barnsins fyrir föðurnum. þannig var að ég hafði í ógáti tekið bita af eplisbáti barnsins, sem brást við með því að opna munninn til fulls svo að úfurinn naut sín vel og gefa frá sér frummyndaröskur.
rmb hlustaði mig lýsa þessu og spurði svo: í hvernig fötum var ég?