dagar

svo margt um að vera ... london síðustu helgi, allt frá rauðum tveggja hæða niður á piccadilly í túbunni. kínverskur, indverskur, ítalskur, amrískur. vinkonur og karlatal og -kikk og líka tal um rassadömubindi og smört föt. teitur nýjungagjarni og teims á og heilagur páll og óheilagur pétur og páll og götulistamenn og listaverk ... gaman ... núna vinna í skólanum ... veikt afmælisbarn og í dag koma svo foreldrar mínir og ætla að verja með okkur næstu dögum. gaman. best að koma einhverju í horf hér. kærastinn horfinn á braut, svífandi á vængjum heilagrar sesselju.

afmælisbarn dagsins

vonir þínar og draumar litast ávallt af raunsæi og hagnýtum sjónarmiðum. þú vinnur að markmiðum þínum á kerfisbundinn og agaðan hátt og af nákvæmni. þér hættir stundum til þess að vanmeta möguleikana og halda aftur af þér. dómgreind þín og viðskiptavit er yfirleitt í góðu lagi. líklegt er að þú reiðir þig oft á eldri og reyndari manneskju.

ragnheiður

fyrir þremur árum ókum við hjónaleysin með álfastelpuna í hátt hús á bergstaðastræti og skildum hana eftir hjá góðu fólki um miðja nótt. það var rigning og svona frekar hlýtt. við fórum svo á spítalann og vorum mæld sundur og saman og síðan send út í svarta nóttina. við fórum aftur uppeftir morguninn eftir og síðan aftur á bergstaðastrætið í mat. þegar við kvöddum var spennan að magnast innra með mér. systir og dóttir kvöddu mig alveg sérstaklega vel.
á hádegi 26. nóvember 2001 var síðan litla telpan komin í heiminn, fullkomin! ljósið! ljósmóðirin kom meðan hana til mín eftir smáhvíld en áður en stóra systir og pabbinn komu var ég horfin í ljósið og síðustu orð mín voru "ég elska þig ..."
...................
þegar ég kom aftur úr ljósinu var ég stödd á stofu með honum guðmundi og einhverjum fleiri körlum og konum sem stöldruðu mislengi við og voru reglulega minnt á að anda. allir snerust í hringi í kringum mig og allt snerist í hringi í kringum mig og úti kyngdi niður hvítum snjó, það var kolminn þykkur snjór á göturnar. litla barnið grét fjarri mömmu en þegar hún kom saug hún hvíta þykka mjólk úr móðurbrjósti, þrátt fyrir allt.
ég, ragnheiður, sit við tölvuna mína og dóttir mín, ragnheiður 3 ára, situr og teiknar fallegar myndir. báðar sönglum við með ragnheiði sem syngur ma um guð, ástir og ketti. lífið er ljúft.

gefið blóð

gefið blóð!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
opið í blóðbankanum við barónstíg
frá klukkan átta til sjö á morgun fimmtudag,
átta til fimm á föstudag og
átta til fimm á mánudag.

þið getið bjargað lífi, spáið í það!

að heiman að heiman

undanfarið ár og rúmlega það hef ég verið að heiman, möo hér í hollandi, nánar tiltekið í trektarborg. innan um ókunnuga og útlendinga og annarra manna dót alla daga öllum stundum. mér er farið að finnast það ansi gott bara, enda hef ég það hjá mér sem hjarta mínu stendur næst, fjölskylduna (næstum því). eftir hálfan sólarhring ætla ég þó að yfirgefa fólkið mitt og fljúga yfir til lundúna og hitta þar skvísur tvær. kem aftur á þriðjudag. ég viðurkenni að ég hef hlakkað alveg gríðarlega mikið til undanfarnar vikur. og hlakka enn til. samt er ég líka á smáblús yfir þessu. ímynda mér að ég muni springa af söknuði. ég svaf með tárin í maganum og telpuna mína litlu í fanginu í nótt. ætli blúsinn jafnist ekki þegar ég verð lent hjá ídu í kvöld eftir ferðalagið trekt-eindhoven, eindhoven-stansted, stansted-liverpool street station, liverpool street station-holborn, holborn-earls court og svo framvegis, jafnvel fyrr ;) svo verður örugglega svo gaman að ég gleymi að hringja og heyra í litlu stelpunni minni. en það verður gott að koma heim að heiman.

ég

ég tek voða sjaldan þátt í svona persónuleikaprófum, af því að ég er svo viðkvæm fyrir sjálfri mér ... eða eitthvað, en af því að björk hætti við að syngja með mér í letterman ákvað ég að taka sénsinn á því hvaða ammríska borg ég er. af því að ég hef aldrei komið þangað segir þetta mér ekkert um sjálfa mig annað en það að ég er eins og þórdís og nanna (og gott ef ekki gunnar hrafn líka?), og því ekki leiðum að líkjast.

which american city are you?

san francisco

liberal and proud, you'll live your lifestyle however you choose in the face of all that would supress you.

hallelúja!!!

heill sé þér, almáttugur andi sem hefur leitt mig í gegnum þá miklu raun og þraut sem ritgerðarskrif um auglýsingarannsóknarbullið mitt var.
já, elsku vinir, sem hugsið svo hlýlega til mín hér og nennið að lesa um gleði og sorg í lífi þreyttrar húsmóðurstúdínu í trektarborg, ég er búin með ritgerðina. og, þökk sé tölvunni sem dó birtast í henni tvær heilsíðuauglýsingar skannaðar úr alvöru glanstímaritum með myndum af alvöru fegurðarmódelum ... sem í fyrramálið verða prentaðar í lit.
eins og önnur yngri stúdína mælti forðum í svíþjóð og mótaði í þessum orðum á sinni undurfögru íslensk-sænsku "jag är så kåt!!!" (ef þetta er vitlaust skrifað, kæri naumi sænskumælandi meirihluti lesenda, ekki vera neitt að leiðrétta mig, ég er sko prófarkalesari og vil ekki láta prófarkalesa minn texta ... hahaha)
jæja, mæjapæja og þið öll hin ... verulega gaman að þessu bara. nú er bara að setja í gleðigírinn og allt það því að ég er að fara í fullkomna skvísuferð til lundúna að gera ekkert umfram skvísast og tjilla. ég vona bara að okkur takist að sneiða hjá kellingunum sem eru væntanlegar ásamt ofvirku leikkonunum þremur (eins og ég hef nú alltaf kunnað vel við hana eddu).

rúv ... enn og aftur

mæli með nýja rúv-vefnum, dásamlegur í einu orði sagt!
hugrún hrönn í góðum gír.

skæp

komin með skæp ... mamma og allir hinir vinir og vandamenn ...

íslensk útflutningsvara

doktor mágur, einn þeirra þe, gisti hjá okkur um helgina á leið sinni til vínar. hann kom færandi hendi í afmælismánuðinum: kærastinn minn fékk freðinn fisk, saltfisk og rúgbrauð í og rmb fékk tösku með gítar og söng ... þe segulbandstæki með hljóðnema. þótt engar séu rafhlöðurnar eða spólan má stúlkan vart skilja græjurnar við sig, svaf mas með töskuna hjá sér fyrstu nóttina.

þetta með sönginn er reyndar annað atriði. fyrir nokkru fórum við mæðgur í bæinn og langaði þá stuttu en ákveðnu inn í hema (frb heima, voða kósí). þar gramsaði hún í prinsessuleikföngunum (en verslunin selur allt frá bjúgum og vínglösum til sængurvera og bílgræja) en þar sem ég var upptekin við að skoða sængurverin heyrði ég allt í einu að litli engillinn minn var brostinn í grát. ég þusti til hennar og sá hana standa úti á miðju gólfi með hljóðnema úr tré, bláan og gulan með rauðri stuttri snúru. ég spurði hana hvað þetta væri og hún sagði: söng, stelpan má ekki fá þetta. ég, sem aldrei læt eftir henni í dótabúðum og bið hana jafnan blíðlega að kveðja dúkkurnar og dótið, sá að þetta var ekkert venjuleg dótaást og lét því stúlkuna mína grátklökku hafa eina og hálfa evru og sagði henni að hún mætti kaupa þetta. sem hún gerði, gekk prúð að háu afgreiðsluborðinu og rétti stúlkunni bæði sönginn og peningana. Síðan hefur hún skemmt hverjum sem hlýða vill með söng og dansi (mjaðmadilli og fótaspörkum, hendur upp í loft og snúið í hringi).
nýverið var aðkeyptur skemmtikraftur með gítar í leikskólanum og öll börnin hlýddu prúð á, rmb líka. þegar sá aðkeypti hafið lokið sínu atriði steig stúlkan mín á pall og greip eitthvert hljóðnema-lúkkalæk og söng og dansaði við mikinn fögnuð, sem hvatti hana enn til dáða.
morguninn eftir sagðist hún þurfa gítar.

zoolander

sá fyrir mér henzel og zoolander atvik á senunni á nordica hóteli þegar friðrik og hilmar gengu báðir upp á sviðið til að taka við eddunni. fékk (aula)hroll og allt. en það átti að vera svona. sjúkkitt!

rúv ó rúv!!!

var að uppgötva hvað ríkissjónvarpið er frábært! ég get horft á íslenskt efni þess tvær vikur aftur í tímann í tölvunni minni, nú eða í beinni! eins og núna. er að skrifa ritgerð og get því horft með öðru auganu á edduverðlaunin á meðan. örugglega innspírerandi!
es. svo er víkingurinn minn á leið heim í lest frá þýskalandi, bestur!

sól snjór

fyrir utan húsið mitt stendur hátt og fagurt sólblóm og speglar hina sem allt snýst í kringum. svo er bara snjór heima á fróni.

og svo fór ad rigna ...

hélt heldur dapra framsögu ádan, enda frá litlu og fremur leidinlegu ad segja. langar ekki neitt til ad klára thetta. langar bara ad spá í framhaldid, framtídina. ekki thetta rugl.
en á morgun er afmaeli, enn og aftur. thad er gaman!!! maeja vill ad bökud verdi kaka, en er ekki á thví ad thetta afmaelisbarn eigi ad fá pakka!

þegar sólin skín

það er kalt úti, en mikið óskaplega er allt yndislegt. brakandi bjartir haustlitirnir gleðja augað enn, jólaljósin, eða skammdegisljósin, komin upp hér og þar, fyrir utan kaffihúsin má jafnan sjá einhvern sitja úti við að sötra kaffi, te eða bjór eða borða pönnuköku með skinku og sírópi, grænmetissalarnir í hverfinu mínu raða upp vörum sínum úti á stétt á hverjum morgni og á markaðnum í miðbænum er jafnan krökkt af seljendum og kaupendum.
mér líður ósköp vel hér í trekt, best þegar allir eru heima. nú er áp farin til uppsala og mætt í skólann á ný. heppin að búa ekki á íslandi núna. við hlökkum samt til að flytja á öldugötuna aftur.
annars er ég búin með eina ritgerð og að rembast við aðra. fæst við svo leiðinlegt efni núna, lítið spennandi eitthvað og langar ekkert til að klára þetta, en mikið verður gott þegar það er búið. þá sný ég mér að meira spennandi hlutum ... og svo sjálfu mastersverkefninu innan skamms!

gaman saman

jamm, nú er allt komið! við hjónaleysin og dæturnar tvær í litla húsinu í trektarborg, og prinsinn bara fluttur inn, ásamt prentara og nettengingu ... og svo fer ég bráðum á tónleika í þýskalandi og á djammið í lundúnum ... jimini, hvað lífið er skettlett!
hafið mig afsakaða, ég þarf að vinna.