sigrar

í gaer ók ég í fyrsta skipti erlendis, mas í erlendri borg.
í gaer ók ég í fyrsta skipti sendiferdabíl, mas thokkalega stórum.
í gaer ók ég í fyrsta skipti thokkalega stórum sendiferdabíl í erlendri borg.
og allir komu heilir heim.

á förum

jæja, brottfararstundin nálgast. búið að tæma öll skúmaskot af nýtilegu dóti og allt komið í kassa, nema tölvan, hún fer síðust, þessi elska. svo er bara að koma kössunum í bíl sem við fáum vonandi að leigja þrátt fyrir að vera ekki með evrópustaðlað ökuskírteini. skólinn ... vona bara að allt fari vel að lokum.

fagnaðarlæti

það eru flugeldar og allt!! því miður verðum við farin þegar hollendingar klára dæmið eftir rúma viku ... eða verða það grikkir?

hlustað á fótbolta partur II

og enn má heyra á borgarhljóðunum hvers kyns er ... hollenskur sigur
enn er það markvörðurinn sem er hetja leiksins, og þokkalegur töffari

hlustað á fótboltann

ærandi þögnin í borginni kemur upp um gang leiksins, 0-0

forseti vor

hinn 29. júní 1980 var stór dagur í lífi mínu. ég varð 10 ára gömul, eignaðist mína fyrstu myndavél (instant) og fór á kjörstað til að fylgjast með pabba kjósa rétt. vikurnar á undan hafði ég farið með honum á stuðningsmannaskrifstofur og kynningarfundi, minnir að einn hafi verið haldinn í laugardalshöllinni. um kvöldið fylgdist ég með talningu atkvæða og fékk að vaka lengi. daginn eftir fórum við pabbi að aragötu og fögnuðum nýkjörnum forseta vorum og ég tók að sjálfsögðu myndir á nýju myndavélina mína af vigdísi og þór þjóðminjaverði á svölunum. mér fannst hún æðisleg, í eingirnisdrakt í sauðalitunum, með ljósa fallega hárið, brosmild og hlý.´

rúmum áratug síðar vorum við vigdís nágrannar. ég gekk þá oft suðurgötu, aragötu, oddagötu með barn í gráum silvercross vagni og reyndi að fá það til að sofa svo að ég gæti lært doltið. eitt sinn þegar við mæðgur erum í þessum erindagjörðum á göngu eftir aragötunni kemur forseti vor út úr húsi sínu á aragötu en í stað þess að stíga upp í forsetabílinn sem beið þar fyrir utan kom hún til okkar mæðgna og sagði: æ, er verið að svæfa? já, svara ég, gengur heldur illa. forseti: má ég aðeins kíkja? ofan í vagninum skríkir barnið af ánægju yfir að fá athygli, forseti: en hvað hún er sæt, og svona flott í tauinu! móðirin roðnar af stolti yfir auðsýndri athygli og ... hlýju.

ég er ein af þeim sem ekki kýs forseta í dag, ekki í mótmælaskyni heldur vegna þess að ég nennti ekki að grafast fyrir um það hvert ég þyrfti að fara til að koma mínu atkvæði í höfn.

það er ekki ljótt í delft. 

hæhójibbíjei! 17. júní haldinn hátíðlegur í rotterdam 19. júní  

grautur

í stað þess að fá frábærar hugmyndir til að ljúka ritgerðinni minni hefur þórdísmín komið af stað þvílíkri endurminningabylgju innra með mér (og fleiri) að ég kemst ekki aftur til framtíðar (ein endurminningin). sér í lagi hafa vaknað upp minningar frá því að hressó var að breytast (kynntist einmitt möggu þar), mensan var enn til (og björk var að vinna þar), rauðakross markaðurinn var í kjallara í hafnarstræti, kaffi gestur á laugavegi, götuleikhús með árna pétri, gústa ofl, sælkerinn á lækjartorgi, matstofan í félagsstofnun stúdenta, þar sem kunningjar stóru systur mötuðust - háskólanemarnir - stuðmannaball, stúdentaleikhús og leitaðu guðmundur (lagið hljómar í huganum í flutningi ... siggu eyþórs, minnir mig), og reykmettaður árnagarður, veit mamma hvað ég vil(l), með öllum liðsmönnum, ji hvað við vorum töff! týpótöff, magga og olga með nýkreistan appelsínusafann á torginu (alltaf sól í gamla daga), sykurmolarnir í duus-húsi, sjúgðu mig nína í regnboganum, ís-kóla auglýsingarnar með huldu sætu og þarna ljósmyndaranum í ammríku ... ég get alveg haldið áfram, en, æ, til hvers? tölvunni verður komið í geymslu á mánudag svo að það er eins gott að nota tímann núna í ritgerð, endurminningafundir verða haldnir á íslandi eftir viku og ongoing!

hubba bubba

það spruttu út fagnaðarlæti í trektarborg þegar tékkar tryggðu hollendingum sæti í áttaliðaúrslitunum. verst að vera ekki lengur í landi þegar þeir vinna þetta, strákarnir. nei, segi nú bara svona. ég hef lítið vit á þessu tuðrutali, þótt sambýlingurinn geri sitt til að ala mig doltið upp. spyr mig um leiki kvöldsins og hverju ég spái, hvaða félagsliðum helstu leikmenn landsliðanna leika með og svona. góður kennari, jákvæð uppbygging í gangi. samt sem áður get ég alveg verið nokkuð ósnortin.
... rigningin og rokið og myrkrið í nóttinni minnir mig á öldugötuna mína á öðrum árstíma.

léttir sprettir

(var thad gestur einar sem stjórnadi thaetti med thessu nafni)
mikill léttir ad vera búnar med samvinnuverkefnid, og thad var harla gott ... jafnvel thótt vid vaerum óklárar á tilgangi rannsóknarinnar fram á sídustu stundu, og erum jafnvel enn, enda ekki á okkar áhugasvidi beint. vid vorum eins og hver annar verkamadur, í vinnufotum og slitnum skóm. nú er bara ad nýta medbyrinn í naesta djobb og ljúka thví med elegans ...
annars fórum vid maeja á 17. júní hátídarholdin um sídustu helgi. í rotterdam. gaman. sólin skein og maeja hljóp um í hvíta tennisdressinu sínu og heilladi alla. lék sér baedi vid jafnaldra og svo stóru stelpurnar! sá lítid af henni sjálf. bodid var upp á pylsur og gos og ol og svo óheyrilegt magn af saelgaeti. thrátt fyrir offrambod tókst mér ad halda thessu frá barninu. hún fékk sitt drogg út úr hlaupunum greinilega. hún tók líka létta spretti á íslenskum hesti, gaman gaman!
svo skemmtilega vildi til ad tharna var samankominn helmingur nemendastjórnar nfmh 1989-90. ásgeir og dísa voru í heimsókn hjá gulla og natalíu/tryggva og konunni hans, en auk okkar ásgeirs og tryggva voru í stjórninni halldóra, valdi og sigga. gott lid!
...
hér rignir og rignir, stormur í adsigi, og ég legg brádum upp í langferd ad saekja barnid mitt á hjólinu ...

bjartsýn í bólið!

mér virðist helgin verða að fara í ritgerðarskrif! finnst þetta allt ómögulegt núna, búin að rekja upp og reyna aftur og aftur ... en einhvers staðar stendur allt fast. tékkaði á spámanninum, alltaf gott að athuga svona klisjukennt stöff þegar mann vantar pepp. þetta stóð meðal annars:

"þú ert fær um að koma hugmyndum þínum frá þér og metnaður þinn flýtir fyrir ferlinu yfir í nýjan kafla sem færir þér fjárhagslegt og ekki síður andlegt öryggi."

ég ætla því að fara bjartsýn í bólið ... hljómar eins og átak, gott átak.

pistill dagsins

andri, alltaf gódur!

bjartsýni og bjartar nætur

já, eitthvað segir mér að þetta muni hafast. ritgerðin er að komast í nokkuð gott form, bara nokkur kíló í land, og samvinnuverkefnisritgerðin er líka langt komin og lýkur í vikunni, pottþétt. kannski, ef allt fer eins og best verður á kosið, lýk ég fyrra námsári mínu hér við trektarháskóla fyrir næstu helgi. það væri ekki einungis stórkostlegt, heldur jafnframt algerlega dásamlegt og viðundarlegt. sittíboxflutningar, lokafrágangur við íbúðina á 10. hæð, tónleikar með kidda sig og kó í konsertgebá og afmælishátíðarhöld og svo ísland, gamla ísland .... en, ég bulla bara talsvert núna ... enda komið langt fram yfir háttatíma og kveldúlfur kominn í kellu ...

skólaganga

heyrðu, rosalega líst mér vel á lengingu skólagöngu barna í hinn endann. mæja bara að byrja í skóla eftir tvö ár! ég vona bara að þetta sé betur úthugsað ofan í kjölinn til mergjar en einsetning skólanna var á sínum tíma.

næturbrölt

ellikelling hefur víst náð tökum á mér á einu sviði: ég get ómögulega vakað fram eftir og verið hress að morgni! þetta veldur því að ég er heldur léleg til útstáelsis (minnir mig), en núna kemur þetta sér einkar illa af því að ég stend í ritgerðarsmíð og svo virðist sem heilinn hefji ekki störf fyrr en undir háttatíma og ég hreinlega neyðist til að hætta leik þá hæst fram fer af því að fara þarf með barnið út eða suður að morgni. svo er bara að bíða eftir næsta háttatíma ...

ákvarðanatökufælni?

ég hef ekki gaman af að taka erfiðar ákvarðanir, en ég stend frammi fyrir einni slíkri núna ... ætti kannski að fara yfir amrísku ráðin um hvernig skuli díla við þennan fjára sem vinkona mín elskuleg sendi mér eitt sinn.

17. júní

gledilegan thjódhátídardag!
alveg er ég viss um ad brynhildur tók sig vel út í fjallkonubúningnum í morgun, enda afar glaesileg stúlka. hefdi nú verid gaman ad lalla nidur oldugotu og grjótathorp í fullum skrúda ásamt manni og bornum, hitta systur og fjolskyldur og halda svo upp á bestastraeti og thiggja ponnsur og súkkuladi.

nafnlaus

thegar madur er threyttur og slaeptur og doltid svona ómogulegur, eins og stundum hendir, er fátt betra en falla inn í hópinn, thekkja engan ... lída med straumnum og hugsa inn á vid. fjoldinn gerir engar krofur til hins óthekkta.

ekki sama tveggja og þriggja

þegar ég mátaði nýja fína kjólinn minn og sýndi manni og dóttur sagði sú stutta:

nei, ég er prinsessa!

... og skoraði þá ekki nistelrooij og allt brjálað í bænum ... magnað, maður!

áfram holland!

strákurinn á helpdeskinu hér í tolvumidstodinni í skólanum las rétt í thessu upp tilkynningu á hollensku og ensku: sjoppunni verdur lokad klukkan átta í kvold, en ekki hálftíu eins og venjulega.

jímíní

ég brá mér í baeinn milli atrida í skólanum og kem med fullan poka til baka ... hvad er ad gerast? kjóll og bolur og bíkíní ... og smá á prinsessurnar.
thad er sumar og sólin skín og ég er bara nokkud sael og sannarlega full tilhlokkunar thví ad ódum styttist í heimferd.

prinsessumamma

bráðum á ég 3 ára dóttur, en svo skemmtilega vill til það hefur einu sinni hent áður. þá átti eftirfarandi sér stað:

við mæðgur vorum staddar hjá systur minni í norðurmýrinni. ég var,eins og svo oft, að máta föt af henni, kanna hvað mætti nýta betur og hvort eitthvað færi nú í rauninni betur á mínum englakroppi en hennar. ein flík sem ég bregð mér í er sítt pils úr köflóttu ullarefni sem móðir vor hafði saumað á systur mína, sannarlega tignarlegt og fallegt, en doltið þröngt í mittið (á okkur báðar). sem ég sný mér í hringi á dansgólfinu í holinu fyrir framan spegilklæddan vegginn og virði mig fyrir mér með magann aftur í hrygg, lítur elsku litla dóttir mín upp til mín og segir með djúpri lotningu í röddinni:

mamma, ertu drottning?

sísú fríkar út

ég sá eina og hálfa mínútu af leiknum og zidane skoraði tvö mörk. zidane er minn maður.
leikmaður númer sjö í hinu liðinu á víst að hafa sett á sig nýtt lag af naglaherði í leikhléi, segir mér guðmundur fallegi sem heitir.

ert þú snæfríður íslandssól?

1985-1986(!), sundhöllinni í reykjavík, vinkonur úr árbænum (í níunda bekk)eru í sundi til að sýna sig og sjá aðra, á þessum tíma dags er mikið um eldra fólk í sundhöllinni, okkur finnst gaman að virða fyrir okkur mannlífið, hlæjum bælt að smáatriðunum í fari einstaklinganna, ógeðslega var stundum gaman að vera unglingur! jæja, á svæðið er mætt aðalskutlan, að því er við teljum, í flokki eldri borgara, sólbrún í litríkum sundbol, með smarta sundhettu, stífmáluð með bleikan varó og mjómálaðar augabrúnir, aðeins farnar að leka til, gerir ekki til, með tyggjó, syndir að sjálfsögðu með höfuðið upp úr ... við pískrum um aðalskutluna og hennar skemmtilega útlit, bjargaði deginum, ein okkar, sú uppátækjasamasta og sniðugasta, mannar sig upp og syndir að skutlunni og spyr kurteislega: fyrirgefðu, heitir þú nokkuð snæfríður? skutlan: ha? hvað segirðu? snæfríður íslandssól? hahaha, nei, ég held nú ekki, og syndir tignarlega á brott ... ég held að henni hafi þótt þetta skemmtilegt, og víst er að okkur þótti það og þykir enn, og þessi skutla er og verður alltaf í mínum huga snæfríður íslandssól.

gamlingjar

eða þannig ... pixies voru feitir og flottir í höllinni, frétti ég, en ég sá cure hjá jonathan ross í gær og fannst doltið trist að sjá söngvarann (glætan að ég viti hvað hann heitir) í sama lúkkinu og forðum, svartklæddur með úfna kollinn, svarta augnskuggann og rauða varalitinn, bara orðinn eldri og frekar svona of feitur. á sama stað sá ég nýlega morrissey ekki "performera heldur vera" um daginn! þvílíkur fýlupúki, en hann söng fallega, að vanda, og skaut fast, og var ekki eins feitur og hinir, þótt hann hefði elst og gránað ... eins og við öll. david byrne var svo hjá jools holland og hann var bara nákvæmlega eins og hann var þegar við sólveig vinkona mín hlustuðum á alla þessa kalla og fleiri til og fannst missætir og skemmtilegir.

sjálf hef ég ekki elst hætishót og ekki bætt á mig grammi. eitt grátt hár fannst í kolli mínum í janúar 2002 en það er nú dáið og grafið og hefur ekkert í líkingu við það skotið upp kollinum síðan ... og bæðevei ég syng líka á poppplötu sem kemur út á árinu.

barnalög óskast!

ekki frá alþingi þó
af því að vísnabókin er úti í skúr á öldugötunni er ég stundum alveg lens þegar kemur að því að kenna barninu ný lög og vísur, sem er hennar líf og yndi. hún er nú svosem liðtæk við laga- og ljóðasamningarnar sjálf, en ég gæti þegið upprifjun á nokkrum vel völdum vísum og lögum að hafa yfir með barninu hér í útlöndunum ... allir með núna!

hup holland hup!

oranje, orange, órans, appó, appelsínugulur, appelsína ... eða hvað maður vill nú kalla hann þennan fallega lit, einkennislit fylkis, sem mér fannst nú hallærislið þegar ég var unglingur og antísportisti í árbænum en er nú bara að rétta úr kútnum, eða hvað? (ég lærði að dansa diskó í sumarbústaðnum sem var félagsheimili fylkis á áttunda áratugnum, fyrir daga ársels og annarra félagsmannvirkja í árbæjarhverfi) ... alla veganna órans er litur trektarborgar og vafalaust allra skúmaskota landsins þessa dagana og er búið að vera það undanfarnar vikur. heilu göturnar og hverfin eru undirlögð af fánum og flöggum í þessum fallega skæra lit og helstu vörur verslana skreyttar appelsínugulu, verslunargluggar að sjálfsögðu skærappó.
tilefnið? em í fótbolta! karlar konur börn og gamalmenni eru reiðubúin að hvetja drengina sína til dáða í portúgooooooaaaal nk þriðjudag gegn þýskalandi og svo framvegis. það verður skemmtilegt að sitja við tölvuna og berja viti í pappírana mína við drynjandi undirleik fagnandi borgarbúa þegar nistelrooij setur tuðruna í netið, eða hvernig sem þetta hljómar nú á máli íþróttafréttamannanna okkar. já, spennandi tímar fram undan ... fylgist með í beinni á íþróttarás allra landsmanna

sjúkkitt

mér tókst að klambra saman drögum að 4. kafla, aðeins of seint en ... aldrei of seint segja sumir og ég trúi þeim. leo kemst kannski ekki í að lesa þetta fyrir fundinn á morgun, en við getum samt örugglega rætt ýmislegt. næstu dagar fara svo í það að endurbæta 2., 3. og 4. kafla jafnframt því að undirbúa hvað ég ætla að rannsaka í haust, því að þann kafla þarf ég að skrifa í næstu viku ásamt því að analísera gögnin úr lesrannsókninni með spss ... og það veit hamingjan að ég kann ekki, en svona er gaman að vera námsmaður í útlöndum. maður er alltaf að fást við eitthvað sem maður hefur aldrei gert áður og kannski gerir aldrei aftur og kemst ekki hjá því að vera eins og kjáni, sem er bara hollt ... hver er ekki kjáni, ef út í það er farið?

annars er allt of heitt til að vera satt. mæja heimveika hljóp berrössuð um allt og gat varla sofnað í kvöld fyrir hita og svita.

og siggaloga búin að stofna kvenfélag, já, það líst mér á ...

heimþrá

dóttir mín, tveggja ára, er með svo mikla heimþrá til íslands að hún treysti sér ekki í leikskólann í dag. í staðinn talaði hún snöktandi við frænkur sínar í símann og á msn og fékk myndir af ingó sínum. þegar hún sá mynd af litlu frænku frammi í stofu eftir símtalið heyrðist í henni: pratichi mín. svo er ýmist hún eða ég álfrún ...
þegar ég sýndi henni mynd af særúnu með kópinn sinn og sagði henni að hann hefði verið að koma úr maganum á mömmu sinni bætti hún við: á íslandi.
ég vona að ekki verði minna um heimsóknir næsta vetur.

í sól og sumaryl

æ, já, þetta er yndislegt ... við höfum haft það afskaplega notalegt ásamt gestum vorum, enda ekki við öðru að búast. brugðum okkur til delftar í gær, það er fallegur bær og þangað hef ég komið tvisvar áður, einu sinni með bara litla frumu eða tvær í maganum og svo aftur seinna sama ár með margar frumur í maganum, þá örugglega orðin tvílifra. álfrún mín var með í það skiptið. ein kirkjan í bænum er alveg að detta á hausinn, fram fyrir sig sko. æ, já, þetta er yndislegt ... og spáð svona ógurlegum hitum og ritgerðin rétt skríður. ég segi nú bara kemst þótt hægt fari, er það ekki góður frasi fyrir svona hæga heilastarfsemi?
es. kærastinn minn er ekki búinn að sjá dýrðina sem bíður okkar næsta vetur ... en hann skrifaði samt undir samninginn, þessi elska.

íbúð og tún

jibbííí, búin að landa íbúð, eða húsi öllu heldur, í uppáhaldshverfinu. stutt í slátrarann og grænmetið, myllan í göngufæri og og og ... æðislegt bara! hús á þremur hæðum með túni (!) og svölum og flottustu gaseldavél ever ... allt bara æðislegt.
es. annars frábært að frétta af endurkomu unglingsins og svo ... ekki vera feimin að tjá ykkur, val á kommentakerfi er under kommentunum komið ;)

breytingar

jamm, loksins tók upp hjá sér dugnaður á sviði tenglainnsetninga og halló elskan uppsetningar. vonandi gleður þetta einhverja. nú mun ég vega og meta hvort mér líkar betur við athugasemdir sem settar eru á halló elskan eða bloggspott kerfið og fjarlægja svo annað þeirra í fyllingu tímans.

á morgun er von á góðum gestum ... og góðu veðri um helgina. nú viðrar ekki eins vel en ég fer samt að skoða íbúð í fallegum hluta bæjarins og virka fýsilegur leigjandi næsta vetur ;)

nýtt gælunafn

nýlega kom yfirumsjónarmaður rannsóknarinnar að máli við sanne, stöllu mína, og innti hana eftir hvernig gengi hjá henni og ... er það ekki íslenska stelpan sem er með þér? hvað heitir hún aftur???? hagrid, var það ekki?
það skal tekið fram að hann hefur aldrei hitt mig og því ótrúlegt að honum skyldi detta þetta í hug þar sem ég er svo ótrúlega lík hagrid, stór og sterk.